«ترامپ» قمارباز متوهمِ همیشه برنده!

ترامپ مانند قماربازی در توهم پیروزی، با هر باخت ریسک را بالاتر می‌برد تا تصویر «همیشه برنده» بماند. در واقعیت دو هواپیمای غول‌پیکر، دو بالگرد و دو پهپاد نابود شده، اما او از «برد مطلق» می‌گوید. هزینه‌های واقعی زیر لایه ادعاهای پیروزی پنهان می‌شوند و سرانجام سنگین‌تر از هر باختی نمایان می‌شوند.

به گزارش مجله خبری تپور؛ ابراهیم افشاری؛ ترامپ وقتی می‌بازد، بازی را ترک نمی‌کند، میز را بزرگ‌تر می‌کند. این شاید ساده‌ترین توصیف برای فهم الگوی رفتاری ترامپ در مواجهه با جنگ و بازروایی جنگ باشد.

یادمان نرفته که در اظهارات او طی جنگ ۱۲روزه، او پیش‌تر با ارجاع به شکست تاریخی آمریکا در طبس، تلاش کرد یک مقایسه معنادار بسازد. «آن زمان فاجعه بود، اما امروز ما بی‌نقص هستیم». در همان چارچوب، روایت حمله به فردو را به‌گونه‌ای تصویر کرد که گویی نیروی آمریکایی بدون هیچ هزینه‌ای از قلب یک کشور عبور کرده، ضربه زده و بازگشته است؛ یک پیروزی تمیز، سریع و بدون رد.

اما اظهارات امروز او لایه دیگری به این تصویر اضافه کرده و حالا دیگر فقط از «عملیات بی‌نقص» خبری نبوده و پای «نجات‌های قهرمانانه» هم به میان آمده است.

روایت بیرون کشیدن خلبان‌ها از عمق خاک دشمن (فارغ از درستی یا نادرستی اصل خبر)، آن هم با تأکید همزمان بر «عدم تلفات» و «تسلط کامل»، نشان می‌دهد که تصویر اولیه آن‌قدر هم بدون هزینه نبوده که در ابتدا گفته می‌شد.

ترامپ وقتی از «عملیات بی‌نقص» و «عدم حتی یک زخمی» حرف می‌زند، واقعیت نشان می‌دهد که چه چیزی از دست رفته ، دو فروند بالگرد بلک هاوک و یک فروند هواپیمای ترابری نظامی C130 و دو پهپاد نابود شده‌اند.

اینها هزینه‌های واقعی هستند که نمی‌توان با هیچ روایت رسانه‌ای یا ادعای «تسلط کامل هوایی» پاک کرد. حتی اگر بخواهی آن را قهرمانانه روایت کنی، این خسارت‌ها نشانه گاف‌های عملیاتی و شکست‌های میدانی هستند نه پیروزی.اینجاست که الگوی قماربازانه کامل می‌شود.

جایی که اول، اعلام یک برد بزرگ و بی‌نقص و بعد، بروز نشانه‌های هزینه و اختلال و نتیجتاً، ساختن یک روایت بزرگ‌تر برای پوشاندن همان هزینه‌ها.
در این چرخه، مسئله فقط اغراق نیست؛ بلکه تغییر تدریجی تعریف «پیروزی» است. آنچه در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه به‌عنوان «ضربه بدون پاسخ» معرفی می‌شد، به ناچار در عملیات امروز «نجات موفق نیروها» توجیه شود. یعنی سطح واقعی اتفاقات پیچیده‌تر می‌شود، اما روایت همچنان ساده و پیروزمند باقی می‌ماند.

ترامپ در این بازی، بیش از آنکه درگیر واقعیت میدان باشد، درگیر حفظ تصویر «همیشه برنده» است و همین تصویر، او را وادار می‌کند هر بار با بالا بردن ریسک یا هزینه، روایت بزرگ‌تری بسازد. اما مشکل قمار دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود، جایی که برای حفظ حس برد، باید ریسک بیشتری کرد.
در سیاست و جنگ، این افزایش ریسک بی‌هزینه نیست.

هرچه فاصله بین آنچه رخ می‌دهد و آنچه روایت می‌شود بیشتر شود، هزینه نهایی هم بزرگ‌تر خواهد بود. چون دیگر بحث یک اشتباه یا یک عملیات ناموفق نیست؛ مجموعه‌ای از گاف‌ها و خسارت‌هاست که زیر لایه‌ای از ادعاهای پیروزی پنهان شده‌اند.

ترامپ شاید همچنان در روایت خودش برنده باشد، اما قاعده قمار این است: هرچه بیشتر روی باخت سرپوش بگذاری، وقتی حساب‌ها باز شود، عددی که روی میز می‌ماند سنگین‌تر خواهد بود.

انتهای خبر/۱۳۰۴