به گزارش مجله خبری تپور؛ به نقل از ایسنا، امید دادن به آینده با برنامه‌ریزی دقیق، عمل به وعده‌ها وتوجه به حل مشکلات و جلوگیری از گسترش فضای یاس در جامعه از کارکردهای اصلی مسوولان در یک جامعه و همچنین نخبگان تاثیرگذار بر افکار عمومی است و قطعا تزریق فضای یاس و ناامیدی باعث خمودگی جامعه شده و به مرور اثرت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مضرری بر جامعه خواهد گذاشت و برنده اصلی چنین فضایی دشمنان و بدخواهان یک ملت هستند.

امروز؛ ۴ اسفندماه ۱۴۰۱ مقام معظم در دیدار خود با اعضای خبرگان رهبری همچون سخنرانی‌های اخیرشان بر اهمیت امید آفرینی در جامعه اشاره کردند و یکی از سیاست‌های اصلی دشمن در مقابله با جمهوری اسلامی را یاس آفرینی در جامعه و متن مردم اشاره کردند.

ایشان در این ارتباط به یک نامه معروف که مربوط به ۲۶اردیبهشت ۱۳۶۹ است، اشاره کردند و گفتند: یکی از چیزها مسئله امیدآفرینی است، سیاست‌های دشمن یأس‌آفرینی است. هر وقت یک بار به یک مناسبتی، مال امروز هم نیست، در سال ۶۹ – در اردیبهشت ۶۹ هنوز یک سال از رحلت امام نگذشته بود – یک گروهی حالا اسم نمی‌آورم یک نامه‌ی درواقع سرگشاده‌ای نوشتند به یکی از مسئولین و همه‌اش همین‌طور یأس‌آفرینی از جمله‌ی تعبیراتی که در آن نامه بود که من اینجا یادداشت کردم این است می‌گویند «مُلک و ملت به لبه‌ی وحشتناک ویرانی و نابودی رسیده است»! سال ۶۹ این آقایان به این نتیجه رسیده بودند که کشور به لبه ویرانی و نابودی رسیده حالا دائماً از این حرف‌ها هست. حالا آن کسانی که خودشان، شخصیت‌شان، هویت‌شان در معرض نابودی و ویرانی است آن‌ها به هرکس نگاه می‌کنند اینجوری می‌بینند. به عکس کسانی که ذهن‌شان، دل‌شان پر از امید است همه‌چیز را امیدبخش می‌بینند.

به گزارش ایسنا به نظر می‌رسد منظور از نامه فوق، نامه ۹۰ امضایی است که در اردیبهشت سال ۶۹ از سوی برخی فعالان نهضت آزادی و ملی و مذهبی به نام جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران نوشته شد.

این نامه که خطاب به هاشمی رفسنجانی رییس جمهور وقت نوشته شده بود به امضای افرادی چون ابراهیم یزدی، عزت الله سحایی، یدالله سحابی، هاشم صباغیان – احمد صدر حاج سید جوادی، مهدی بازرگان رسیده بود و در ۴ بند «اقتصادی و اجتماعی و زندگی»، «آزادی، امنیت و از نظر معنوی و مدیریت»، «استقلال، بقا و بازنگری کشور» و «روابط جهانی و سیاست خارجی» اوضاع کشور در آن مقطع را به نقد کشیدند.

امضا کنندگان این نامه در تمام حوزه‌های مورد اشاره انتقاداتی را بر کارنامه ۱۲جمهوری اسلامی ایران مطرح و اظهار کرده بودند که «اکنون کشور عزیز ما در بن‌بست و بحرانی از سختی و ناخشنودی و نابسامانی دست و پا می‌زند. علیرغم وعده‌های به مستضعفین و شعارهای پر طنین، طبقات محروم جامعه محرومتر و زیادتر شده‌اند. در چنگال گرانی و گره‌های زندگی گرفتارتر و از آینده خود مأیوس‌تر، ملک و ملت به لبه پرتگاه وحشتناک ویرانی و نابودی رسیده است!»

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، در ۲۷ مهرماه سال جاری نیز در دیدار با جمعی از نخبگان و استعدادهای برتر علمی، در بخشی از سخنان خود بار دیگر به این نامه اشاره کرده بودند و گفته بودند: بعد از رحلت امام (ره) در سال ۶۹ یک اعلامیه‌ای دادند بعضی از موجّهین، آدمهای موجّهی بین آن‌ها بودند، چهره‌های معروف نظام و موجّه، سابقه‌ی کاری هم در نظام داشتند، اعلامیه دادند که نظام در لبه‌ی پرتگاه است. کی؟ سال ۶۹. یعنی همین روزها است که خلاصه تمام بشود.

ایشان در ادامه به نامه معروف تعدادی از نمایندگان مجلس ششم هم اشاره کرده و گفته بودند “در سال ۸۲ یک عده از نمایندگان مجلس نامه نوشتند به بنده، یک نامه‌ی واقعاً غیر منصفانه‌ای بود، خیلی غیر منصفانه بود. یک چیزهایی را گفتند، یک سئوالهایی از ما کردند.

که جوابش را خودشان باید میدادند چون هم مجلس دست خودشان بود، هم دولت دست خودشان بود، باید آن‌ها جواب می‌دادند، از من سئوال کرده بودند. آن وقت آن نامه مضمونش این بود که خلاصه باید تسلیم بشوید و الّا کارتان تمام است. مال سال ۸۲ است. تسلیم نشدیم، ایستادیم و ان‌شاءاللّه باز هم خواهیم ایستاد.

 

** اسامی امضاکنندگان نامه سال ۶۹

کسانی که فقط دوسال بعد از اتمام جنگ و در آغاز دوره بازسازی کشور چنین نامه ای را در تهران و دقیقا در اردیبهشت ماه ۶۹ نوشتند، اسامی شان در ادامه آمده است:

حاج سید ابوالفضل موسوی زنجانی ـ دکتر مصطفی اخلاقی ـ علی اردکانی ـ امیر توکل ـ امیرابراهیمی ـ حاج محمد تقی انوری ـ دکتر غلامعلی اخروی ـ مهندس مهدی بازرگان ـ مهندس مرتضی بدیعی‌ ـ عبدالله برهان‌مهر ـ محمد بسته‌نگار ـ مهندس عبدالعلی بازرگان ـ مهندس سید صالح بنافتی ـ دکتر محمد حسین بنی اسدی ـ محمد علی بهنیا ـ دکتر فرهاد بهبهانی ـ دکتر منوچهر بیات ـ مهندس رضا پویان ـ دکتر نورعلی تابنده ـ مهندس عباس تاج ـ مهندس محمد توسلی حجتی ـ دکتر غلامعباس توسلی ـ محمد توسلی ـ مهدی چهل تنی ـ مهندس حسین حریری ـ ابوالفضل حکیمی ـ عزت‌الله خلیلی ـ حاج محمد خلیل نیا ـ دکتر علی خواجوی ـ مهندس هوشنگ خیراندیش ـ دکتر حبیب داوران ـ جمال درودی ـ عبدالله رادنیا ـ مهندس محمد رسولیان ـ بهمن رضاخانی ـ دکتر شهریار روحانی ـ یدالله روشن اردلان ـ زین‌العابدین زاخری ـ اکبر زرینه باف ـ مهندس کورش زعیم ـ دکتر یدالله سحابی ـ صادق سرفراز ـ عباس سمیعی ـ مهندس عزت‌الله سحابی ـ حسین شاه حسینی ـ ابوالفضل میرشمس شهشهانی ـ مهندس هاشم صباغیان ـ احمد صدر حاج سید جوادی ـ دکتر رضا صدر ـ حسن طالبی ـ مهندس اکبر طاهری ـ دکتر رحیم عابدی ـ محمود عمرانی ـ ابراهیم عینکچی ـ دکتر اصغر غروی ـ حاج سعید غفارزاده ـ جلال غنی زاده ـ مهندس مرتضی فاضلی ـ سرلشگر ناصر فربد ـ دکتر غفار فرزدی ـ دکتر حسن فرید اعلم ـ سرلشگر مرتضی فکور ـ مهندس عباس قائم الصباحی ـ مهندس مصطفی کتیرایی ـ محمد علی گرجستانی ـ حاج محمود مانیان ـ دکتر اسدالله مبشری ـ سید جواد مادرشاهی ـ علی مومنی ـ سرتیپ ناصر مجللی ـ دکتر علیقلی محمودی بختیاری ـ حاج محمد محمدی ارهالی ـ دکتر سید رحمت الله میرحقانی ـ سید مصطفی مصطفوی ـ مهندس علی اکبر معین‌فر ـ مهندس تقی مکی نژاد ـ هرمز ممیزی ـ خسرو منصوریان ـ مهندس نظام‌الدین موحد ـ مهندس رضا مسموعی ـ سید نورالله میراحمدی ـ مصطفی مسکین ـ حسن نامی ـ سرهنگ غلامرضا نجاتی ـ صادق نوبری ـ حسین نایب حسینی ـ علی وکیل ـ دکتر محمد هادی هادی زاده ـ مهندس علیرضا هندی ـ دکتر ابراهیم یزدی ـ مهندس حبیب یکتا.

انتهای پیام/۱۳۰۱

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *