ه مناسبت سالروز بازی تاریخی ایران و استرالیا

سرنوشت خاطره‌سازان حماسه ملبورن

پیتر هور همان تماشاچی دیوانه ای بود که وسط زمین پرید و تور بازی را پاره کرد. او باعث یک وقفه طولانی در بازی گردید و این اتفاق به نفع ایران شد. تیم بعد از این وقفه ریکاوری کرد و توانست با دو گل به بازی برگردد. پیتر هور که یک هولیگان مبتلا به اسکیزوفرنی است در حال حاضر با حقوق مستمری ناتوانان دولت زندگی می ‌کند.

به گزارش مجله خبری تپور؛ امروز ۸ آذر، سالروز حماسه ملبورن است. در این روز، تیم ملی ایران توانست در یک بازی استثنایی، تیم ملی استرالیا را با نتیجه ۲ بر ۲ متوقف کرده و راهی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه شود. افراد بسیاری در جاودانگی این بازی نقش داشتند. قصد داریم در این گزارش پس از چند ده سال به سرنوشت برخی از مهم ترین افراد حاضر در این بازی اشاره کنیم.

پیتر هور

پیتر هور همان تماشاچی دیوانه ای بود که وسط زمین پرید و تور بازی را پاره کرد. او باعث یک وقفه طولانی در بازی گردید و این اتفاق به نفع ایران شد. تیم بعد از این وقفه ریکاوری کرد و توانست با دو گل به بازی برگردد. پیتر هور که یک هولیگان مبتلا به اسکیزوفرنی است در حال حاضر با حقوق مستمری ناتوانان دولت زندگی می ‌کند. او پیش و پس از بازی با ایران نیز مراسم و مسابقات بسیاری را به هم ریخته بود.

تری ونبلز

تری ونبلز، سرمربی تیم ملی استرالیا در سال ۹۸ بود. او که یک مربی خوشنام بود مدتی پیش در ۸۰ سالگی درگذشت. ونبلز یک چهره افسانه ‌ای در تاتنهام بود. او هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان مربی جام حذفی را برده بود. این باشگاه پس از فوت ونبلز در اولین بازی در مقابل استون ویلا با تشویق یک دقیقه ‌ای به او ادای احترام کردند.

ساندرو پل

ساندرو پل، داور مشهور مجارستانی بازی ایران و استرالیا بود. او قضاوت مسابقات بزرگی مثل فینال جام باشگاه های اروپا، فینال جام جهانی و فینال جام یوفا را برعهده داشته و البته در دربی تهران نیز یک بار قاضی میدان بود. او که مدتی کارشناس تلویزیونی بود در سال ۱۴۰۰ بر اثر بیماری کرونا دار فانی را وداع گفت.ساندرو پل قضاوت را از سن ۱۵ سالگی آغاز کرده و بعد از ورود به این حرفه در سال ۱۹۷۸ و حرفه ای شدن در سال ۱۹۸۲ و بعد از یک دوره مربیگری فوتبال از دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک داور بین المللی مشغول به کار شد.

مارک بوسنیچ

مشهورترین و جذاب ترین چهره تیم ملی استرالیا مارک بوسنیچ، دروازه بان این تیم بود. نگاه مات او بعد از گل دوم ایران هنوز هم قابی خاطره انگیز از حماسه ملبورن است. دروازه بان سابق تیم ملی استرالیا سرنوشت خوبی نداشت. او در سال ۲۰۰۲ آزمایش اعتیاد داد و جواب این آزمایش، مثبت اعلام شد. بوسنیچ در آن زمان دروازه بان شماره یک تیم چلسی انگلستان بود که پس از اعلام و مشخص شدن اعتیادش به کوکائین توسط باشگاه لندنی کنار گذاشته شد. مارک به علت اعتیاد ۹ ماه از ورزش فوتبال محروم بود. در مدت اعتیاد، او هر هفته ۶ هزار یورو برای خرید کوکائین هزینه می کرد.

بازیکنان تیم ملی ایران

احمدرضا عابدزاده: آن سکته مغزی لعنتی زندگی عابدزاده را تغییر داد. احمدرضا فقط ۳۵ سال سن داشت که به این بیماری مبتلا شد. او هنوز هم با عوارض عارضه مغزی دست و پنجه نرم می‌ کند. عابدزاده بعد از این حادثه تا حدی از فوتبال کناره گرفت و مشغول تجارت و کسب شد و اکنون یک مدرسه فوتبال دارد.

خداداد عزیزی: حماسه ساز ملبورن همچنان به عنوان یک چهره کاریزماتیک در تلویزیون می درخشد. اگرچه خداداد هرگز نتوانست مربی خوبی باشد اما ارتباطش را با فوتبال قطع نکرد. او یکی از داوران مسابقه ستاره ساز است. خداداد در مشهد زندگی می کند و کسب و کار نسبتا خوبی هم در این شهر راه انداخته است.

کریم باقری: زننده گل اول ایران در ملبورن تا چندی پیش مربی تیم پرسپولیس بود. با این حال، مدتی می شود که به دلخواه یا اجبار از فوتبال کناره گرفته و با پرسپولیس همکاری نمی کند.

مهدی مهدوی کیا: مهدوی کیا بعد از پایان دوران فوتبالی، آکادمی کیا را احداث و شروع به پرورش نوجوانان فوتبالی و کشف استعدادها کرد. او مدتی هم سرمربی تیم ملی امید بود که متاسفانه نتوانست نتایج خوبی بگیرد.

رضا شاهرودی: شاهرودی نیز نتوانست در زمینه مربی گری کارنامه موفقی داشته باشد. او نیز مانند خداداد یکی از داوران مسابقه ستاره ساز است و سعی دارد در زمینه فوتبال پایه کار خود را ادامه دهد.

مهرداد میناوند: کرونای لعنتی ضربه خود را به تیم خاطره ساز ۹۸ میلادی هم زد. مهرداد میناوند در عین ناباوری در سال ۱۳۹۹ به کرونا مبتلا شد و به همراه علی انصاریان راهی بیمارستان گردید و متاسفانه در تاریخ ۸ بهمن درگذشت. علی انصاریان نیز چند هفته بعد از میناوند دار فانی را وداع گفت.

علیرضا منصوریان: منصوریان بعد از پایان دوران فوتبالی خود به عنوان سرمربی وارد لیگ برتر شد و دوران پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. نتایج منصوریان در نفت تهران خوب و در تهران و فولاد و ذوب آهن بسیار بد بود.

محمد خاکپور: کمی بعد از صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی محمد خاکپور اقامت آمریکا را گرفت. تجارب جسته و گریخته ‌ای در سطح ملی و تیم ملی امید داشت اما هرگز به یک مربی درجه یک تبدیل نشد. او هنوز در رده‌های پایه مربی گری می‌کند.

علی دایی: علی دایی به مهم ترین چهره فوتبالی ایران تبدیل شد. در حال حاضر تمام محافل ورزشی دنیا او را شناخته و در مراسم های مهم فوتبالی دعوت می شود. او تا چندی پیش در لیگ برتر مربی گری می کرد اما در حال حاضر ارتباطش را با لیگ و مربی گری قطع کرده است.

منبع خبرفوری

انتهای خبر/ ۱۳۰۴

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *