بسیاری از مخاطبان می‌دانند برخی شبکه‌های فارسی‌زبان نفرت می‌کارند، امید می‌کشند و حتی همسو با پروژه‌های امنیتی خارجی عمل می‌کنند؛ با این حال هر روز اخبارشان را دنبال می‌کنند و این تناقض نه از ناآگاهی،

گره ترافیکی سال‌ها حل‌نشده ورودی لولمان و مشکلات ایمنی محور رشت–آستانه اشرفیه، همراه با ترمیم‌های غیراصولی و بی‌توجهی مدیریتی، همچنان جان شهروندان را به خطر می‌اندازد و به یکی از جدی‌ترین مطالبه‌های مردم منطقه تبدیل

درحالی خزر قرار است پل دوستی و توسعه باشد که هنوز زبانی برای گفتن ندارد و در اجلاسیه‌ای که همه‌چیز از تجارت و ترانزیت تا محیط‌زیست پنل دارد، رسانه جایی میان اولویت‌ها پیدا نکرده و

در دکترین پنج‌لایه نفرت، یک لایه وجود دارد که همه چیز را آلوده می‌کند: نفرت مردم از مردم. این ویروس خاموش، اعتماد اجتماعی را هدف گرفته و هر اختلاف کوچک را به شکافی عمیق تبدیل

در ادبیات جنگ شناختی، نخبگان رسانه‌ای و فکری هر کشور نقش «دروازه‌بانان ادراک عمومی» را ایفا می‌کنند. رهبر انقلاب در پیام اربعین شهدا، با تأکید بر «تکلیف بی‌اغماض گویندگان و قلم‌زنان»، دقیقاً به همین نقش

رسانه‌ها، امروز مسئول‌تر از همیشه‌اند. هر کلمه، هر تصویر، هر گزارشی می‌تواند صدای مظلومان غزه باشد و مانع از فراموش شدن این بحران انسانی شود و سکوت در برابر این فجایع، نه فقط خیانت به

وقتی رهبر انقلاب بر ضرورت حفظ انسجام ملی تأکید می‌کنند، حفظ انسجام ملی، صرفاً یک توصیه اخلاقی یا سیاسی نیست؛ بلکه پاسخی دقیق به تهدیدهای شناختی است که ذهن جامعه را نشانه رفته‌اند. از نگاه

اظهارات امروز رضا عاشری، عضو شورای شهر رشت، نه‌تنها نشان‌دهنده ضعف آشکار در فهم مسئولیت‌های سیاسی و اخلاقی وی است، بلکه زنگ خطری جدی درباره صلاحیت ادامه‌دار چنین افرادی در نهادهای مردمی محسوب می‌شود.

مسدود شدن فوری کانال گروه حنظله در پی افشای ارتباطات شبکه تروریستی ایران اینترنشنال با سرویس‌های جاسوسی، مهر تأییدی بر این واقعیت تلخ بود: جایی که منافع اسرائیل به خطر بیفتد، دیگر حتی حقیقت هم

دوم جولای؛ روز جهانی خبرنگاران ورزشی، نه صرفاً یک مناسبت رسمی، بلکه بزرگداشتی‌ست برای روایتگرانی که کیلومترها راه، ساعت‌ها بی‌خوابی و هزاران قاب نادیده را در جست‌وجوی حقیقت و روایت درست به جان می‌خرند.