وقتی سازمان لیگ ماهها قبل هشدار داد، فرصت کافی برای آمادهسازی ورزشگاههای رشت وجود داشت؛ اما بیتوجهی مسئولان نتیجهای جز محرومیت داماش از میزبانی خانگی و سرخوردگی هزاران هوادار پرشور نداشت.
به گزارش مجله خبری تپور؛ در حالیکه سازمان لیگ از ماهها قبل الزام استانداردسازی ورزشگاهها را بهطور شفاف اعلام کرده بود، هیچ اقدام جدی برای آمادهسازی ورزشگاههای عضدی و سردار جنگل رشت انجام نشد. نتیجه این بیتوجهی، صدور ضربالاجل ۴۸ ساعتهای است که عملاً باشگاه داماش را مجبور میکند مسابقات خانگی خود را خارج از رشت برگزار کند؛ تصمیمی که هم به اعتبار فوتبال گیلان آسیب میزند و هم هزاران هوادار پرشور داماش را از حق مسلم حمایت خانگی محروم میسازد.
یکی از محورهای اصلی انتقادها متوجه جهانبخش آرمان، مدیرکل ورزش و جوانان گیلان است؛ مدیری که سال گذشته بارها تأکید کرده بود چمن ورزشگاه عضدی «بهترین چمن کشور» است. اما امروز همان ورزشگاه حتی نتوانسته مجوز اولیه میزبانی در لیگ را کسب کند. این تضاد میان وعدههای پرطمطراق و واقعیتهای میدانی، تصویری روشن از مدیریت شعاری را نشان میدهد؛ مدیریتی که تنها در گفتار موفق است و در عمل دستاوردی ندارد.
هواداران داماش سالهاست که پشت تیم محبوب خود ایستادهاند، اما حالا صدای گلایه آنان بیش از همیشه شنیده میشود. علی عظیمی، هوادار قدیمی داماش، میگوید: «ما همیشه پشتیبان تیم بودیم، اما مسئولان ورزشی شهر وظایف خود را انجام ندادهاند. بارها هشدار داده شد که وضعیت ورزشگاهها استاندارد نیست، ولی هیچ اقدامی نشد و حالا هواداران از دیدن تیمشان در خانه محروم شدهاند.»
میثم علوی، یکی از بازاریان وهواداران دو آتیشه داماش، نیز با اشاره به جایگاه ورزشگاههای عضدی و سردار جنگل تأکید میکند: «این ورزشگاهها فقط زمین فوتبال نیستند؛ نماد هویت ورزشی رشتاند. وقتی تیم مجبور است در شهری دیگر بازی کند، ارزش و جایگاه هوادار نادیده گرفته میشود و این برای فوتبال گیلان یک ضربه حیثیتی است.»
فرهاد مومنی، هوادار جوان داماش، هم میگوید: «ماهها فرصت برای رفع مشکلات وجود داشت، ضربالاجلها داده شد، اما هیچ اتفاقی نیفتاد. امروز داماش باید از رشت خارج شود و این نتیجه مستقیم کمکاری مدیران ورزش است. چرا باید باشگاه و هواداران تاوان این کوتاهیها را بدهند؟»
محرومیت داماش از میزبانی در رشت را باید یک شکست مدیریتی تمامعیار دانست. فرصتها وجود داشت، هشدارها بارها داده شد، اما بیعملی و تعلل مسئولان موجب شد فوتبال گیلان باز هم هزینه بدهد. اکنون نهتنها داماش از حمایت خانگی محروم شده، بلکه بیاعتمادی هواداران نیز عمیقتر از همیشه است. وعدههایی مانند «بهترین چمن کشور» دیگر برای افکار عمومی ارزش ندارد و اگر پاسخگویی جدی در کار نباشد، این چرخه تکراری ناکارآمدی همچنان ادامه خواهد داشت.
انتهای خبر/۱۳۰۱
تمام حقوق برای مجله خبری تپور محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.