چهارشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۴
رهاسازی ۱۰ هزار قطعه بچهماهی بومی در آببندانهای منطقه دیوشل لنگرود امروز آغاز شد؛ اقدامی در امتداد قوانین و اسناد بالادستی کشور برای حفاظت از محیطزیست، توسعه پایدار آبزیپروری و ارتقای امنیت غذایی.
به گزارش مجله خبری تپور؛ آببندانها از دیرباز بخشی از هویت کشاورزی و زیستبوم گیلان بودهاند؛ حوضچههایی که علاوه بر ذخیرهسازی آب و مدیریت منابع، زیستگاه گونههای بومی ماهی نیز محسوب میشوند.امروز در سایه فشارهای زیستمحیطی، تغییرات اقلیمی و افزایش بهرهبرداریهای انسانی، ضرورت احیای این ذخایر طبیعی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
بر همین اساس، شیلات گیلان با تکیه بر اسناد بالادستی و قوانین ملی، برنامهای جامع برای رهاسازی بچهماهیهای بومی در آببندانهای مستعد استان آغاز کرده است.کورش خلیلی، مدیرکل شیلات گیلان امروز در حاشیه اجرای این طرح در گفتوگویی با اشاره به ضرورت اجرای برنامههای بازسازی ذخایر ماهیان بومی اظهار کرد: برابر تأکیدات استاندار محترم و مقام عالی سازمان شیلات، این طرح همانند سال گذشته اما با گستردگی بیشتر در آببندانها اجرا میشود و در آن انواع گونههای بومی ماهیان استخوانی رهاسازی خواهند شد.
وی با بیان نقشآفرینی مراکز بازسازی ذخایر آبزیان استان، افزود: پیشبینی میشود یکهزار هکتار از آببندانهای گیلان در سال جاری تحت پوشش این طرح قرار گیرند تا هم ذخایر طبیعی تقویت شود و هم زمینه برای توسعه آبزیپروری فراهم آید.اجرای این طرح همسو با اصل پنجاهم قانون اساسی است که حفاظت از محیطزیست را وظیفهای عمومی دانسته و بهرهبرداری غیرپایدار از منابع طبیعی را ممنوع کرده است.
علاوه بر این، سیاستهای کلی نظام در حوزه امنیت غذایی و اقتصاد مقاومتی نیز بر افزایش تولید داخلی و استفاده از ظرفیتهای بومی تأکید دارند و رهاسازی بچهماهیها مصداقی عملی از این سیاستها به شمار میرود.بر اساس سند چشمانداز توسعه کشور و برنامههای راهبردی سازمان شیلات، احیای آببندانها و بهرهگیری از ظرفیتهای بالقوه آنها یکی از ارکان اصلی ارتقای تولید پروتئین سالم و اشتغال پایدار روستایی است.
گیلان با دارا بودن ۹ هزار هکتار آببندان و بیش از ۴ هزار هکتار ظرفیت بالفعل آبزیپروری، جایگاهی بیبدیل در تحقق این اهداف دارد.تاکنون سه هزار هکتار از این ظرفیت به بخش خصوصی برای آبزیپروری تجاری واگذار شده و یکهزار هکتار دیگر، که اغلب کارکرد عمومی و گردشگری دارند، در برنامه رهاسازی بچهماهیهای بومی قرار گرفته است.به گفته کارشناسان، این اقدام نهتنها به تقویت ذخایر طبیعی و تولید پایدار کمک میکند بلکه فرصتهای گردشگری و اقتصادی تازهای را نیز در اختیار روستاها و جوامع محلی قرار خواهد داد.
طرح رهاسازی بچهماهیهای بومی در آببندانهای گیلان، فراتر از یک برنامه مقطعی، بخشی از یک راهبرد ملی برای حفاظت از محیطزیست، تقویت امنیت غذایی و توسعه پایدار است.این برنامه با اتکا به قوانین و اسناد بالادستی، همزمان منافع اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را دنبال میکند.استمرار آن میتواند الگویی موفق برای سایر استانهای کشور باشد و ضمن صیانت از ذخایر ارزشمند آبی، زمینهساز رونق معیشت روستایی و افزایش تابآوری جامعه در برابر چالشهای آینده شود.
انتهای خبر/۱۳۰۴
تمام حقوق برای مجله خبری تپور محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.