چهارشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۴
نمایندگان گیلان، مازندران و گلستان با پیشنویس وزارت جهاد کشاورزی برای واگذاری سازمان چای مخالفت کرده و معتقدند این امر معیشت ۵۰ هزار خانوار چایکار را تهدید میکند.
به گزارش مجله خبری تپور؛ در روزهای اخیر تدوین پیشنویس اصلاح ساختار سازمان چای و واگذاری آن به بخش خصوصی از سوی وزارت جهاد کشاورزی با واکنش جدی نمایندگان استانهای شمالی کشور روبهرو شد.
نمایندگان گیلان، مازندران و گلستان ضمن مخالفت صریح با این طرح، میگویند، تجربههای مشابه در واگذاری دیگر بخشهای کشاورزی نشان داده است که خصوصیسازی بدون تأمین زیرساختها و حمایتهای لازم، نه تنها به بهبود بهرهوری منجر نمیشود بلکه تولیدکنندگان خرد را با بحران جدی مواجه میکند.
بر اساس اظهارات این نمایندگان، بیش از ۵۰ هزار خانوار چایکار در استانهای شمالی از حمایتهای سازمان چای برخوردارند و حذف نقش حمایتی این سازمان، امنیت معیشتی آنها را به شدت تهدید خواهد کرد.
بهگفته سلمان زارع رئیس مجمع نمایندگان گیلان در مجلس شورای اسلامی،سازمان چای نهادی حاکمیتی و حلقه واسط میان دولت و کشاورزان است، لدت هشدار میدهم که واگذاری شتابزده این سازمان به بخش خصوصی، موجب برهمخوردن تعادل بازار و تضعیف تولید داخلی میشود.
رئیس مجمع نمایندگان گیلان در مجلس شورای اسلامی، همچنین با اشاره به تجربههای ناموفق گذشته در خصوصیسازی صنایع کشاورزی و غذایی کشور گفته است که تکرار این روند در حوزه چای، خسارتهای جبرانناپذیری به همراه خواهد داشت و میتواند به مهاجرت روستاییان و بروز بحرانهای اجتماعی در منطقه منجر شود.طبق گفته کارشناسان حوزه چای، سه سناریو در برابر این پیشنویس قرار دارد، نخست لغو کامل طرح، دوم اصلاح آن با مشارکت نمایندگان و تشکلهای صنفی و سوم اجرای تدریجی با فراهمسازی زیرساختهای حمایتی.
این مطالب در حالی مطرح میشود که حبیب جهانساز رئیس سازمان چای کشور میگوید،انحلال سازمان چای بههیچوجه در دستور کار قرار ندارد و آنچه اکنون در حال بررسی است مرتبط با مصوبه شورایعالی اداری در زمینه چابکسازی ساختارهای اداری وزارت جهاد کشاورزی است که در چارچوب اصلاحات ساختاری کلی موردتوجه قرار گرفته است.
به گفته رئیس سازمان چای کشور، در سالهای ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ شاهد انحلال سازمان چای بودیم و در آن برهه، سازمان چای به بهانه کوچکسازی به طور کامل منحل شد اما پیامدهای این تصمیم بسیار ناگوار بود کاهش چشمگیر سطح زیر کشت باغات چای از ۳۴ هزار هکتار به حدود ۱۵ هزار هکتار و سقوط تولید به رقمی بین ۱۵ تا ۱۷ هزار تن، تنها گوشهای از آسیبهای ناشی از این اقدام بود.
جهانساز معتقد است کوچکسازی غیرکارشناسی تولید ملی را تهدید میکند و میگوید،آزموده را دوباره آزمودن خطاست تجربه تلخ آن سالها موجب شد که در سالهای ۸۴ تا ۸۹، سازمان چای بار دیگر با ساختاری متناسب، چابک و متکی بر نیروی انسانی محدود اما کارآمد احیا شود امروزه این سازمان با حدود ۱۶۰ نفر پرسنل صرفاً به انجام وظایف حاکمیتی میپردازد و بخش عمدهای از امور اجرایی و بهرهبرداری به بخش خصوصی واگذار شده است.
آنچه امروز در خصوص سرنوشت سازمان چای مطرح است، تنها یک تغییر ساختاری اداری نیست بلکه مسئلهای ملی و اجتماعی است که با معیشت هزاران چایکار، تولید ملی و حتی هویت فرهنگی شمال کشور پیوند خورده است. از همین رو، هرگونه تصمیمگیری درباره آینده این سازمان باید با دقت، تدبیر و مشارکت واقعی ذینفعان انجام شود تا تجربه تلخ انحلال گذشته تکرار نشود و بازار چای کشور بار دیگر با بحران مواجه نگردد.
انتهای خبر/۱۳۰۴
تمام حقوق برای مجله خبری تپور محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.