حمایت یا ناتوانی؛ مسئله این است

حمایت استانداری گیلان از مدیری با سابقه ریاست ستاد موسوی!

برون‌داد برخی چالش‌های این روزهای یکی از مدیران سازمان‌های گیلان که هنوز موفق به تغییر وضعیت از سرپرستی نشده، درحالی مطرح می‌شود که بسیاری از خواص گیلان رویه تکراری سکوت استاندار و مدیران ستادی وی را، نوعی حمایت از فردی می‌دانند که طبق ادعای برخی رسانه‌ها، حکم مسئولیت ستاد موسوی را نیز در کارنامه دارد.

به گزارش مجله خبری تپور، پس از گذشت یک سال و یک ماه و چند روز از آغاز فعالیت اسدالله عباسی به عنوان استاندار گیلان، انتصابات وی با انتقادات شدیدی از سوی خواص استان، حتی حامیان نزدیک وی همراه شد.

جدای لز برخی انتقادات جناحی مصرفی از سوی برخی خواص!، برخی اتتقادات انتصابی در حوزه‌های مختلف ستادی، معاونین، مدیران کل، فرمانداران و حتی مشاوران وی متداوم بوده و در برهه عملکردی منتصبان، شدت و ضعف می‌گرفت.

عملکرد لاک‌پشتی ستادی استانداری گیلان به عنوان بازوی محوری استاندار در حوزه‌های تصمیم‌گیری و بعضا” تصمیم‌سازی، منجر به غفلت رویه در این یک سال و اندی شده و هنوز خبری از تغییر و تحول در بسیاری از بخش‌ها نیست.

برای مثال یکی از مدیران کل فعلی (سرپرست) در حوزه امور جهادی که می‌توانست زمینه‌ساز همواری تحقق شعار سال در گیلان شود، در حالی به دنبال تبدیل حکم سرپرستی خود به مدیرکلی است که در کارنامه وی، حکم مسئولیت کمیته شهرستان‌های ستاد میرحسین موسوی دیده می‌شود که البته باید از مجموعه استانداری گیلان و البته شخص استاندار پرسید که چه میزان مشی منتصبان این دولت با نگرش مسئولین ستاد موسوی مشترک‌الرویه است که برحسب رویه فی‌المدته سکوت اختیار کرده‌اند.

 

مدیری که نه تنها در زمان تصدی مدیریتی خود اقدام درخوری انجام نداده بلکه، از دست دادن یک ساختمان اداری و بروز چالش‌های درون دستگاهی به فضای رسا‌نه‌ای استان، مهمترین ثمره خدمتی وی بوده و در چنین شرایطی بسیاری از خواص، سکوت مجموعه مدیران ستادی موثر در عزل و نصب نامبرده را به عنوان حمایت استانداری از چنین انتصاباتی قلمداد کرده و نوک پیکان انتقادات خود برای نشانه گرفتن به سمت اسدالله عباسی را تیزتر کرده‌اند.

برخی از دلسوزان گیلان نیز همواره این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا به‌راستی پرداخت این دست هزینه‌ها، چقدر برای استانداری مقرون به صرفه هست که بارها و بارها انشای تکراری را مشق می‌کنند.

انتهای پیام/۱۳۰۱