مردم علیه مردم وقتی رسانه‌ها کنار می‌کشند!

کارشناس ارشد علوم شناختی با بیان اینکه اصلی‌ترین شیوه رفتاری این رسانه‌ها استفاده‌كردن از مردم علیه مردم است، گفت: در انتهای ماجرا این رسانه‌ها همیشه كنار می‌كشند، هیچ‌كدام از این رسانه‌ها پاسخگو كشتارهایی كه در داخل به‌خاطر آن‌ها اتفاق افتاد نیستند و آینده هیچ فردی برای آن‌ها اهمیتی ندارد.

به گزارش مجله خبری تپور؛ علیرضا داودی، کارشناس ارشد رسانه و علوم‌شناختی در صد و چهل و پنجمین برنامه زنده «امواج شبهه» شبکه رادیویی گفت‌وگو با عنوان «نقش رسانه‌های بیگانه در جریان‌سازی حقوق بشری علیه ایران» با بیان این که رسانه‌های بیگانه در مواجه با موضوع حقوق بشر سه مکانیزم دارند، اظهار کرد: مکانیزم اول این است که حقوق بشر ساخته، پرداخته و ایجاد شده در میدان داخل؛ مکانیزم دوم، تبدیل موضوع حقوق بشر به دیالوگ بین همه موثرینی که در کشورهای مختلف می‌توانند به این موضوعات ضریب بدهند و نکته سوم تبدیل موضوع حقوق بشر به سندی علیه جمهوری اسلامی است.

به گفته کارشناس ارشد رسانه و علوم‌شناختی، این رسانه‌ها به دو دلیل این فرایند را تکرار و تکمیل می‌کنند؛ دلیل اول، زبانی که در نظام بین‌الملل صحبت می‌شود زبان اسناد است که بسته به قدرت طرفین تولید و یا از مرحله تولید خارج می‌شود، نکته دوم به میزان مشکلاتی که در جوامع وجود دارد برمی‌گردد و هرکدام از این سند‌های تولیدی می‌توانند موجب انحراف افکار عمومی شوند.

داودی خاطرنشان کرد: بنابراین اولین کاری که می‌کنند این است که ماحصل نتیجه فرایند این اتفاقات در دو ماه و نیم گذشته را به خروجی قابل استناد برای کشور‌های متخاصم علیه ایران با توسل به نهاد‌های حقوق بشری که خود ایجاد کرده‌اند، تبدیل کنند.

وی در ادامه از دلایل ساخت این سند را آگاهی عوامل داخلی از پشتیبانی این رسانه‌ها دانست و بیان کرد: این رسانه‌ها به دنبال این هستند که به عوامل داخلی این پیام را برسانند که کار صورت‌گرفته در داخل به نتیجه رسیده است و نکته دوم، رساندن پیامی به خارج از ایران راجع به محل تجمیع و تجمع است که این محل‌ها می‌بایست به محلی برای بحث حقوق بشر و بیانیه‌ها تلقی شوند.

بی‌بی‌سی، طلایه‌دار رسانه‌های بیگانه

این کارشناس ارشد رسانه و علوم‌شناختی از جمله اتفاقات پیچیده‌ای که این رسانه‌ها به دنبال آن هستند را تبدیل ذهن مخاطبی که میدان را تجربه کرده و آثار منفی‌اش را دیده به فرایندی غیرقابل‌بازگشت به اسم صادرکردن بیانیه و یا ایجاد واکنش خارجی دانست و گفت: رسانه‌های بیگانه روی این فضا از دو زاویه کار می‌کنند، یکی پرسپکتیو کردن موضوعات در ذهن مخاطب، یعنی مخاطب را به نقطه‌ای برساند که به او بگوید همه فعالیت‌های انجام شده تبدیل به گزاره‌ای نزد مجموعه‌های حقوق بشری شده است و نکته دوم موضوع تبدیل‌کردن این مسئله به فشار‌های ثانویه است.

داودی افزود: پیش از بیانیه منتشر شده توسط کمیسیون عالی حقوق بشر، خبری منتشر شد که گفته شد اگر ایران با گفت‌وگو به نتیجه نرسد؛ بایدن، استفاده از قدرت نظامی را منتفی نمی‌کند این فشار از سمت آمریکایی‌ها و از سوی دیگر فشار اروپایی‌ها برای بیانیه علیه ایران با موضوع حقوق بشر است.

وی تصریح کرد: در این موقعیت در ذهن مخاطبی که نمی‌تواند آن را تحلیل کند، یک خط شکل می‌گیرد که اگر مسئله حقوق بشر در ایران حل نشود، حمله نظامی صورت می‌گیرد. ما مشابه این موضوع را راجع به افغانستان، عربستان، عراق و سوریه دیدیم با این که مصادیق مختلف بود؛ اما مسیر و پروژه مشترک است به همین دلیل می‌خواهند در ذهن مخاطب ایرانی این را شکل بدهند که امتداد پیام مسئله حقوق بشر منتهی به اقدام نظامی در میدان خواهد شد.

داودی با بیان این که این مسئله موجب فشار از درون و چاره زنی از بیرون می‌شود گفت: رسانه‌های بیگانه این جا همه این فرایند را در ذهن مخاطب با مصداق جانمایی می‌کنند به همین دلیل است که شما می‌بینید رسانه‌های بیگانه در تلاش‌اند تا مخاطب به اصالت، سند و اقتضائات موضوعاتی که رسانه‌های بیگانه منتشر می‌کنند فکر نکنند و سند نخواهند چرا که خیلی از اتفاقاتی که در حال رخ‌دادن است یک‌سویه است و همه تلاش رسانه‌های بیگانه این است که فضای تعاملی را به فضایی یک‌سویه تبدیل کنند. به همین دلیل است که در اتفاقات اخیر شاهد این هستیم که بی‌بی‌سی به‌عنوان طلایه‌دار این رسانه‌ها عمل می‌کند.

بازنمایی غیرواقعی رسانه‌های بیگانه

داودی گفت: معمولاً رسانه‌ها به موضوعی می‌پردازند که در کشور هدف بتوانند نقطه‌ضعفش را پیدا کنند، رسانه‌ها زمانی که می‌خواهند صحبت از قدرت ملی کنند، فرایند بسیار پیچیده‌ای را طی می‌کنند و قانون فصل‌الخطاب همه این موضوعات می‌شود، بنابراین زمانی که می‌خواهند جامعه خود را منتسب به فرایندی بکنند به آن فرایند قانون می‌گویند.

وی با اشاره به این که پرداختن اروپایی‌ها و آمریکایی به بحث سرمایه‌گذاری روی فشار‌های فزاینده در یک کشور موضوع جدیدی نیست، عنوان کرد: در مورد شیوه عملکردی آن‌ها نسبت به جمهوری اسلامی ایران و مردم، ابتدا به میزان مواجه جریانات، گروه‌ها و افراد با پدیده‌ای به نام قانون توجه می‌کنند، اساساً کارکرد بی‌بی‌سی همین است، یعنی آن چیزی که در اروپا می‌تواند موجب کاهش التهاب و به‌هم‌ریختگی شود را حذف می‌کنند و در ایران برای افزایش التهاب و فشار به کار می‌برند.

این کارشناس ارشد رسانه و علوم‌شناختی ادامه داد: آن چیزی که در اروپا منفی به حال تثبیت شرایط موجود می‌شود در حوزه افکار عمومی از اروپا حذف و به ایران اضافه می‌شود؛ بنابراین دو سازماندهی خواهیم داشت، یک سازماندهی مفاهیم برهم‌زننده و کاهنده در جامعه که رسانه‌های بیگانه بسیار به آن می‌پردازند و سازماندهی دوم مرتبط با افرادی است که بتوانند مصادیق این فرایندها تلقی شوند و ساماندهی نیز به حوزه رسانه‌ها برمی‌گردد. ساماندهی تضعیف مسیر حرکت رسانه‌ها در داخل برای رساندن پیام حقیقی به مخاطب خود یک تکنیک است.

وی تأکید کرد: یکی از کار‌هایی که این رسانه‌ها انجام می‌دهند این است که در موضع‌گیری نسبت به اتفاقات در کشور خودشان کارگزار، قانون‌گذار، پلیس و همه قوای قهری را صاحب حق برای حفظ امنیت می‌داند، اما در ایران همه این موارد را در مقابل مردم و ممانعت کننده از رسیدن مردم به امنیت و حق خودشان می‌دانند، این همان پیام بسیار خطرناکی است که رسانه‌های بیگانه روی آن کار می‌کنند زمانی این پیام ضربه نهایی را می‌زند که مخاطب احساس کند برای رسیدن به حقی جعلی باید هزینه کند؛ یعنی هزینه‌ای بی‌ربط برای موضوعی جعلی و برای رسیدن به اتفاقی که در اروپا کاملاً معکوس تعبیر می‌شود.

داودی گفت: جابه‌جایی مفاهیم استاندارد‌ها را تغییر نمی‌دهد؛ بلکه اساساً کتاب راهنمای حرکت رسانه‌ای را در دو سوی ماجرا قرار می‌دهد به همین دلیل است که می‌بینیم یک‌سویه مربوط به این می‌شود که آن چه برای اروپایی‌ها بد است برای ما خوب تعبیر می‌شود و سویه دوم مربوط به این است که آن چه برای ما خوب است برای آن‌ها بد تعریف می‌شود، این دو در کنار یکدیگر را شروع به تفسیر و پیام سازی می‌کنند.

وی در ادامه با اشاره به این که ما با مفهومی تحت عنوان توحش بزک‌کرده مواجه هستیم، خاطرنشان کرد: در اروپا توحش بزک‌کرده پلیس تلقی می‌شود و از این توحش بزک شده با نام قانون یاد می‌کنند، درحالی‌که همین توحش بزک‌کرده در ایران را به پلیس نسبت می‌دهند. رسانه‌های بیگانه در سرسره موضوعات، ذهن مخاطب را الاکلنگی می‌کنند و به ذهن مخاطب قوس می‌دهند، هر چه این قوس خشک‌تر باشد احتمال شکستن موضوع نیز بیش‌تر خواهد شد، به همین دلیل راجع به موضوعات در ایران همانند ریل و در موضوعات مرتبط با اروپا همانند جاده عمل می‌کنند، راجع به ایران موضوعات را خطی و راجع به خودشان موضوعات را جاده‌ای می‌کنند، این دو مفهوم تغییری است که رسانه‌های بیگانه راجع به یک موضوع در دو جامعه ایجاد می‌کنند؛ بنابراین مسئله بر سر مکانیزم تولید پیام برای نسبت سازی مفهومی تحت عنوان توحش، نظم و امنیت است.

تبعات وقایع اخیر، مردم علیه مردم

داودی گفت: رسانه‌های بیگانه بیش‌تر به دنبال این هستند که برای عوامل داخلی خود امید آفرینی کنند. ایجاد فضای لذت‌بخش ذهنی منطقی بدون اثر و منحرف‌کننده از جمله کار‌های بی‌بی‌سی است، فرایندی که رسانه‌های بیگانه بعد از هر اغتشاشی دنبال می‌کنند، حفظ نیرو‌های تازه شبکه شده است تا بتوانند از آن‌ها در اقدامات بعدی خود استفاده کنند.

وی در ادامه افزود: اصلی‌ترین شیوه رفتاری این رسانه‌ها استفاده‌کردن از مردم علیه مردم است. در انتهای ماجرا این رسانه‌ها همیشه کنار می‌کشند، هیچ‌کدام از این رسانه‌ها پاسخگو کشتارهایی که در داخل به‌خاطر آن‌ها اتفاق افتاد نیستند و آینده هیچ فردی برای آن‌ها اهمیتی ندارد.

این کارشناس ارشد رسانه و علوم‌شناختی بیان کرد: در طول چهل سال گذشته این رسانه‌ها به شیوه‌ای عمل کردند که حتی مردم نتوانند از آن‌ها شکایت کنند، فردی که فرزندش به‌خاطر این شبکه‌ها دچار آسیب یا مرگ شده است باید بتواند از این رسانه‌ها شکایت کند درحالی‌که این شرایط برای مردم فراهم نیست.

برنامه «امواج شبهه» گفتگویی تخصصی با هدف روشنگری و افشای تکنیک‌های رسانه‌ای در خصوص عملکرد رسانه‌های معاند ماهواره‌ای فارسی‌زبان علیه جمهوری اسلامی ایران است که پیرامون ماهیت‌شناسی و رفتارشناسی رسانه‌های معاند ماهواره‌ای فارسی‌زبان، روزهای یکشنبه و سه‌شنبه ساعت ۱۶ به مدت ۶۰ دقیقه از آنتن این شبکه به نشانی موج اف‌ام ردیف ۱۰۳,۵ مگاهرتز پخش می‌شود.

انتهای پیام/۱۳۰۱