وحید حاج‌سعیدی:

یادداشت| تغییر رویکرد از بگیر لامصبو تا بزن لامصبو!

جام جهانی قطر با سایر جام‌ها متفاوت است و بازی با ولز هم کاملاً متفاوت شده بودیم و از رویکرد «بگیر لامصبو» به رویکرد « بزن لامصبو» رسیده بودیم.

سرویس یادداشت مجله خبری تپور؛ وحید حاج‌سعیدی: خدا را کرور کرور شکر جام جهانی امسال کاملاً خانوادگی و اجتماعی برگزار می‌شود و خیال ملت از  اینکه خانواده اینجا نشسته، راحت است. نیازی هم به چشمان تیز بین و عقابی سانسورچیان رسانه ملی نیست تا در کسری از ثانیه صحنه‌های منشوری را با صحنه آهسته‌های تکراری جایگزین کنند! اصلاً این جام با سایر جام‌ها متفاوت است و بازی با ولز هم کاملاً متفاوت شده بودیم و از رویکرد «بگیر لامصبو» به رویکرد « بزن لامصبو» رسیده بودیم. کاری جور از خرک در رفته که عمو سیفی (سرایدار مفخم مدرسه ما) جو گیر شده و بعد از بازی با ولز معتقد است در فینال یقه انگلستان را می‌گیریم! الان راحت می‌توانیم از سوپر گل روزبه چشمی به عنوان افتخارات جام جهانی  به جای پنالتی نگرفته روی اشکان دژاگه و مهار پنالتی رونالدو یاد کنیم.

البته این جام شگفتی‌های خارجی و داخلی هم کم ندارد. از باخت آلمان و آرژانتین و ولز در برابر تیم‌های آسیایی گرفته تا تحمیل قوانین اسلامی به فیفا و راه ندادن گزارشگران شبکه‌های معاند به قطر و …

در کشور ما یک عده شدید شگفتی ساز شدند و جوری از گل خوردن ایران و ترکیدن بینی و شتک زدن خون بینی سنگربان ایرانی در بازی با انگلستان ذوق می‌کردند و بالا پائین می‌پریدند که گویی خصم مادر زاد و دشمن دیرینه به زانو در آمده است! انگار نه انگار این همان بیرانوندی است که چهار سال قبل پنالتی رونالدو را مهار کرد و میلیون‌ها نفر شادی کردند! همان بیراوندی که قطعاً دشمن دیرینه ما نیست و بدون پول و پارتی به همه آرزوهای فوتبالی اش جامه عمل پوشانده است.

باور کنید اینکه تیم نتوانست 90 دقیقه در برابر ولز به گل برسد داستان داشت و فکر کنم یک عده دست به دامان کائنات شده بودند وگرنه این حجم از بد شانسی و تیر دروازه غیر طبیعی بود!

(هر چند پیش خودمان بماند همان‌ها که تماشای بازی‌ها را تحریم کرده بودند و برای باخت تیم ملی شمع روشن کرده بودند، بازی با ولز را چهار چشمی تماشا می‌کردند. طرف حتی تا سه چهار دقیقه بعد از گل آفساید قلی پور داشت شادی می‌کرد ولی استوری گذاشته به احترام مردم ایران بازی را تماشا نمی‌کنیم!)

یعنی خداوکیلی اینها انتظار داشتند ملی پوشان به خودشان گل بزنند؟! یا اینکه بازیکنان اصلاً در مسابقات جام جهانی شرکت نمی‌کردند؟! شاهد هم انتظار دارند به جای سرود ملی سرود یار دبستانی من بخوانند؟!

هیچ کس منکر مشکلات مملکت و داشتن حق مسلم اعتراض نیست. ولی اینکه انتظار داشته باشیم همه برای اعتراض به خیابان بریزند و زمین ورزش و مدرسه و دانشگاه را صحنه اعتراضات کنند و …، چندان منطقی نیست! هست؟!

منتظر بازی با آمریکا می‌مانیم.

انتهای پیام/1301